Што се случува?
Зошто ќе се бањаш? - Нема.
Срање.
Каде си?
Тато?
Се е во ред. Тоа е само уште еден земјотрес.
Тука сум.
ПАТ
Часовникот запре во 1:17.
Се поојави долг блесок остра светлина...
и низ на слаби потреси.
Мислев дека е октомври.
Но не сум сигурен.
Со години сум без календар.
Секој ден е потмурен од претходниот.
Студено е и станува се постудено како светот полека умира.
Ниту една животна не преживеа и веќе подолго ништо не расте.
Наскоро ќе се урнат сите стебла на светот.
Патиштата се полни со бегалци кои ги буткаа своите колички...
и банди кои носат оружје...
барајќи гориво и храна.
Низ годината не пратеа огнови на ридовите и нередите.
ЧУВАЈ СЕ ОД ДОЛИНАТА НА КРВТА Џеремаја 19:6
Имаше канибализам.
Канабализмот внесуваше голем страв.
Воглавном се грижев поради храната. Секогаш поради храната...
храна, студ и нашите чевли.
Понекогаш на детето му раскажував стари приказни за храброста и правдата.
На некои беше тешко да се подсетам.
Се што знам е дека ова дете ми е сигурност...
И ако он не е зборот божји,...
Господ никогаш не проговорил.
"...можеш да слеташ на огинот на кипот на слободата."
"Ако го свртиш јазикот како камелеон..."
"...би можел да ја земеш храната од чинијата без раце,..."
"но што би кажала мајка ти?"
"Да го издолжиш вратот како ждралот,"
"би морал силно, силно да ги испружиш рацете..."
"да се почешаш па главата."
"Да имаш очи како на орел би го приметил зајакот во бегање..."
Одиме да видиме.
Може да има нешто, пченка или сл.
Не
Останале без храна.
Можеби останале некои семки горе во амбарот.
Се сомневам.
Не е она што мислиш.
Направиле самоубиство.
Зошто? - Знаеш зошто.
Останале уште два. По еден за секој.
Стави го во уста и впери нагоре.
Како што ти покажав.
Ок. - Вака.
И само го повлечи окинувачот. Разбираш?
Во ред? - Ок.
Гладна ли си?
Благодарам. Жедна сум. - Жедна?
Да донесам вода?
Убаво изгледаш.
Не знам дали треба да го направиме тоа. Не сакам да го направам.
Мислам дека треба. - Не го сакаме тоа.
Каков е овој живот?
Мора да притискаш.
Не! - Ајде.
Притискај.
Брзо! Станувај!
Одиме! Брзо!
Пребарај ги оние автомобили.
По ѓаволите.
Н гледај таму. Гледај во мене.
Доколку ги повикаш, мртов си. Од каде си?
Зарем е битно?
Од каде си ти?
Имаш ли муниција за пиштолот?
Ти кажав да не гледаш таму.
Што јадете? - Што најдеме.
Што најдете? - Да.
Нема да пукаш од тоа.
Немаш повеќе од два куршума, можеби еден...
и ќе го слушнат пукањето. - Можеби, но ти нема.
Ќе ти го пробие черепот и ќе ти влезе во мозокот пред да слушнеш.
Да го слушнеш трба ти голем мозок и работи кои се викаат:
коликула и темпорални гирус, а повеќе нема да ги имаш. Ќе бидеш како супа.
Доктор ли си?
Не сум ништо. - Имаме ранет човек.
Добро ќе ни дојдеш.
Погледни го уште еднаш и ќе ти пукам во главата. - Детето изгледа гладно.
Дојдете до камионот. Земете нешто за јадење'.
Не треба да бидеш тврдоглав.
Вие немате ништо за јадење.
Ајде. Одиме. - Јас не одам никаде.
Ќе дојдеш или ќе те убијам?
Погрешно мислиш. - Знаеш што мислам?
Мислам дека се исплаши.
Никогаш не си пукал во човек.
Од каде е тоа? - Кој пукаше?
Замина!
Одиме!
Помеѓу дрвата! Одиме!
Отиде натаму!
Одиме!
Таму!
Како си?
Добро ли си? Тука сум.
Одиме.
Се обидувам да изгледам како обичен патувачки убиец,
но срцето силно ми чука.
Кога ќе биде време дете...
имам само едно прашање:
"Можеш ли да го направиш тоа...
кога ќе дојде времето?"
Ништо не се случи. Ќе внимавам на тебе.
Ќе го убијам секој што те допре.
Тоа ми е работа.
Те молам не плачи.
Треба да тргнеме.
Одам да пронајдам количка.
Земи го пиштолот.
Тоа е се што ни остана.
Требаше тоа порано да го направам.
Тогаш кога имавме повеќе куршуми. Зошто те слушав.
Ќе не фатат и убијат.
Ќе ме силуваат, а после и твојот син...
и тогаш ќе не убијат и изедат.
Што и да треба... - Престани!
Ќе сторам се.
Се...
А што тоа?
Не знам зошто и те замолив.
Едноставно треба да си го прострелам мозокот со секој куршум...
и да те оставам без ниту еден. Тоа требаше да го направам.
Те молам не зборувај така.
Слушаш ли? Нема што повеќе да се рече.
Срцето ми е искорнато онаа ноќ кога се роди.
Треба ова да се преживее. Нема да се откажеме.
Сакаш да преживееме?
Зарем не сфаќаш?
Не сакам.
Дозволи ми да земам со себе.
Не фаќај.
Ќе го земам со себе ако те нема. Го знаеш тоа.
Слушни се.
Звучиш како да си...
луда.
Другите семејства го прават тоа.
Да се избањаме.
Мораме да позборуваме.
Оној човек таму...
Остана малку добри луѓе. Тоа е се.
Мораме да внимаваме на лошите луѓе. Мораме...
да го одржуваме оганот.
Кој оган? - Оганот во тебе.
Дали сме сеуште добри дечки?
Да. Се разбира дека сме.
Ќе бидеме секогаш, без оглед што ќе се случи?
Секогаш ќе бидеме.
Што е тоа?
Пиење за тебе.
Ајде пробај.
Навистина е добро.
Земи малку. - Не сакам. Само пиј.
Сакам да земеш малку.
Има меурчиња.
За тебе е.
Ајде.
Одам.
Гладен сум.
Знам. и јас сум.
Се уште одиме кон југ?
Се разбира.
Таму можеби има храна. - Се зависи ако сатасаме до брегот.
Ок.
Би сакал да сум со мама.
Би сакал да си мртов?
Да.
Не збори така. Тоа е лошо да се каже.
Не можам да си помогнам. Треба да прекинеш да мислиш на неа.
Ќе сакаш ли да се простиш од него?
Не сакам. - Не сакаш?
Зошто? - Не можам.
Зошто не можеш да останеш?
Затоа што не можам.
Можеш да останеш уште една ноќ. - Морам да одам.
Зошто?
Зошто мора да одиш? Зошто?
Што да му кажам?
Што?
Одите на југ.
Греј го и одите на југ.
Не сакам да се навикнувате на оваа зима овде.
Зошто не ми помогнеш?
Каде одиш? Дури надвор не се гледа ништо.
Не треба да гледам.
Те молам. - Немој.
Те молам. - Не.
Немој.
Замина.
Нејзинта студ беше нејзиниот последен подарок.
Умре некаде во темнината.
Нема што друго да се каже.
Погледни ги тие бои.
Сакаш да влеземе?
Ајде.
Тато.
Со причина е заклучено.
Нема да се случи ништо.
Во ред е.
Што е тоа?
Боже мој.
Помогнете ми.
Помогнете. - Одиме.
Подалеку од мене! - Чекајте, чекајте!
Не може повеќе вака!
Оди, оди!
Чекајте!
Не!
Види!
Лоши момци. Лоши луѓе.
Лоши луѓе.
Кој го остави прозорецот отворен? - Јас, поради смрдеата.
Каква смрдеа? - Повеќе не го чувствуваш?
Кој е за пиење?
Цел ден врне. - Одам горе да се пресоблечам.
Тие се лоши луѓе.
Не, не... - Земи!
Не плаши се.
Ако те видат, мораш да го направиш како и секој друг.
Мора да бидеш храбар. Мораш!
Мораш. Знаеш како.
Претпоставувам.
Што правиш?
Многу ми е жал.
Ќе те видам ли пак?
Кога ќе те видам?
Што се случи? - Што е тоа по ѓаволите?
Што се случува таму?
Вратата од подрумот се отворени.
По ѓаволите.
Одиме!
Држи го. - Имам го.
Кучкин сине.
Разбуди се.
Мораме да заминеме од тука. Веднаш.
Ајде.
Еве една.
Ние никогаш нема да изедеме некој?
Не, се разбира.
Колку и да бидеме гладни?
Па и да умираме од глад?
Сега умираме од глад.
Затоа што сме добри момци.
Да. - И носиме огин.
Да.
Овде.
Какво е ова место, тато?
Куќата каде израснав.
Тоа сум јас.
Тука ни стоеше божиќното дрвце кога бев мал.
Тука ги остававме чорапите.
Мислам дека ова не треба да го правиме.
Сакаш да почекаш надвор?
Не, чекај!
Еј!
Чекај!
Чекај. Нема та ти направам ништо.
Што правиш?
- Што?
Таму имаше дете, тато! - Кое дете?
Видов дете! - Што поѓаволите правиш?
Видов дете!
Нема никакво дете. - Пушти. Таму е. Ист е како јас.
Ајде. - Не!
Престани! На смрт ме преплаши. - Не!
Го видов! - Прекини.
Што поѓаволите се случи?
Што поѓаволите правиш?
Морам. - Зошто? - Едноставно така.
Он е таму. - Разбирам.
Разбирам. Во ред.
Се ќе биде во ред.
Он замислува како ќе биде на брегот.
И дека таму ќе има други деца.
Ме праша што се случило со моите пријатели.
Му кажав дека се умрени...
и дека ми недостигаат.
Кога ништо друго не ми преостанува се обидувам да ги сонувам соновите од детската фантазија.
Ќе умреме ли сега?
Што мислиш дека ќе се случи?
Дека едноставно ќе паднеш и умреш?
Треба ти долго да умреш од глад.
Секој ден е лага.
Но дека полека умирам,
тоа не е лага.
Настојувам да го подготвам за денот кога че умрам.
Ништо што веќе не е видено.
Тато!
Што се случува?
Види.
Навистина сум слаб.
И си слаб.
Одиме одовде
Твојата мајка убаво свиреше.
Не се сеќавам.
Во нашата куќа... порано.
Во ред е. - Те молам тато.
Те молам.
Во ред е.
Боже мој.
Дојди долу.
- Што пронајде?
Се. Се пронајдов.
Што е тоа се? - Храна.
Тоа е храна.
Еве. Прочитај ја етикетата.
Кру...
Круши. - Да.
Круши.
Што сакаш за доручок?
Молам? - Ништо.
Дали е во ред ако сето тоа го земеме?
Да. И тие би го сакале тоа.
Зарем не треба да им се заблагодариме? - Да. Само напред.
Вака?
Ви благодарам за...
Супата и...
...флипс.
Флипс. - И...
за сето ова, луѓе.
Тоа е добро.
Твој е редот.
Ви благодарам луѓе.
Ти се допаѓа?
Направивме добро, така, тато?
Да.
Сега спиј.
Сега си на третман. - Молам?
Држи ги очите затворени. Какво е чувството?
Шампон. - Шампон.
Како изгледам?
Што мислиш?
Можам ли да пробам малку?
Зошто? - Нема да ти се допадне.
Ќе се чувствуваш блесаво.
Добро ли си?
Мислиш дека сум од друга планета, така?
Па да...
Што е?
Звучеше како куче.
Не е куче.
Е.
Куче е.
Тоа е куче, помага на некој.
На кого? - Не знам.
Не сакам да чекам за да дознаам.
Не, не сакам да одам. - Овде повеќе не е сигурно.
Но... - Одиме.
Што ќе правиме со овие работи?
Треба да земеме се што можеме да понесеме.
Чекавме да се случат лоши работи. Но го најдовме ова место.
Немам ништо за тебе.
Можеш да погледнеш ако сакаш. Немам ништо.
Не сме ограбувачи.
Ти реков, не сме ограбувачи.
Туку што сте?
Исто што и ти.
Зошто ме следите? - Не те следиме.
Можеме да му дадеме храна... - Нема да добие ништо.
Исплашен е. - Сите се исплашени.
Те молам, тато.
Донеси. Само една.
Еве. Земи.
Имаме ли лажица повеќе? - Не му давам лажица.
Повлечи.
Успеа. Јади. Добро е.
Гладен е.
Гледам.
Знам што сакаш да прашаш. Одговорот е: "Не".
Кое е прашањето?
Не може да остане со нас.
Ќе вечераш ли со нас?
Не знам. Што да направам?
Не треба ништо да направиш. Можеш да одиш?
Помогни му. - Да му помогнам?
Можам да одам.
Колку си стар?
90. - 90 жими задников.
Тоа им го кажуваш на луѓето за да не те чепкаат? -Аха.
Дали успеа? - Не.
Како се викаш? - Ели.
Ели? - Што му недостасува на Ели? - Немој да го држиш за рака.
Детето. Дали е твое детето?
Твој син?
Како ти изгледа?
Не знам. Видот не ме служи.
А така? - Да.
Можеш ли да ме видиш мене?
Не, можам само да кажам дека таму има некој.
Како некој добар голем дечко.
Сега можеш на спиење. - Не. - Да.
Лека ноќ. - 'Ноќ.
Лека ноќ. - Спиј. - 'Ноќ сине.
Погледни таму. Само да знаеш.
Кога го видов твоето дете...
мислев дека умрев...
и дека е анѓел.
Нокогаш и јас имав свое дете.
Мислев дека никогаш повеќе да видам дете.
Мислев дека тоа нема да ми се случи.
Тој е анѓел. За мене е господ.
Се надевам дека не е баш така.
Да се биде на пат со последниот бог каков е он...
би била и повеќе од... опасна ситуација.
Што се случи со твојот син?
Не можам за тоа.
Ниту со тебе, ниту со никој.
Знаев дека ова доаѓа. Ова или нешто слично.
Имаше предупредувања.
Некои мислеа дека е превара. Секогаш верував дека не е така.
Дали се обиде да се подготвиш за тоа?
Што би ти направил?
Дури и да знам што треба да се направи не би знаел како.
Да претпоставиме...
дека си последен на светот?
Како ќе го дознаеш тоа. Дека си последен.
Мислам дека би знаел. Едноставно би знаел.
Можеби господ би знаел. - Што господ би знаел?
Господ би знаел што? Што он знае?
Да постои господ горе, веќе би дигнал раце на нас.
Кој и да го создал човечанството, тука нема да го најде, г-дине.
Не г-дине. Затоа внимавајте. Бидете внимателни.
Би сакал да си мртов?
Не. Глупо е да се бара таков луксуз во ова време.
Ќе умре, а тебе ти е гајле. - Имам доволно грижи.
Кога ќе останеме без храна ќе имаш повеќе време за размислување.
Да, но ти секогаш викаш да внимаваме на лошите луѓе.
Тој старец не беше лош човек. Не можеме тоа да му го кажеме.
Тоа ќе го сочува.
Знаеш ли каде сме? - Околу 160 км од брегот.
Како гавраните летаат.
Како гавраните летаат?
Значи - воздушните линии. Кои не можеме да ги користиме.
Нема никакви гаврани. Има ли? Само во книгите.
Да. Само во книгите.
Мислиш ли дека некаде би можело да има гаврани?
Не слушај.
Летаат на марс или некаде?
Знаеш што? Одиме назад.
Што е тоа?
Ајде. Одиме.
...не, не...
...неее...
Еј, еј. Застани!
Во ред е, во ред.
Помина.
Сонував лошо.
Стани.
Му кажувам кога сонувам за лоши работи...
тоа е знак да се уште бориме, дека сме уште живи.
Кога пчнуваш да сонуваш за убави работи
треба да се загрижиш.
Овде?
Не.
Поблиску сме отколку што мислиме.
Ова сме ние. А ова е море.
Ова...
Дали е сино?
Море? Не знам.
Некогаш беше.
Жал ми е, што не е сино.
Ќе бидеме добро. амо да продолжиме јужно.
Што е на другата страна?
Ништо.
Мора да има нешто.
Можеби се таму таткото и неговиот син.
И они исто така седат на плажата.
Добро ли си? Што ти е?
Некако сум...
Исусе.
Ти гориш.
Опрости. - Во ред е. Имаш температура.
Може ли да те прашам нешто?
Се разбира.
Што би направил да умрам?
Да умреш? Би умрел и јас.
Да би бил со мене?
Да би бил со тебе.
Што правиш?
Одиме до оној брод.
Што ќе правиш таму? - Одам да пронајдам нешто.
Еве. И чувај стража, важи?
Во ред. - Загреј се.
Еј! Што се случи?
Жал ми е. - Ми зедоа се.
Нашата храна. Моите чевли.
Кучкин син!
Во ред... слушај. - Жал ми е. Не сакав.
Во ред е. - Сум заспал.
Немој да ти е жал. Ќе ги вретиме.
Оддалечи се од количката. Спушти го ножот.
Еби се и тргни го тоа срање.
Да бидеш проклет. - Тато, те молам, немој да го убиеш.
Те молам.
Во ред.
Во ред, направив како што кажа. - Те молам тато.
Послушај го детето.
Колку долго не следеше?
Колку?
Не ве следев.
Ја видов количката и ја зедов, тоа е се.
Послушај го детето... - Соблечи ја облеката.
Не! - Соблечи ја! Секоја проклета крпа.
Не. Не го прави тоа. - Тргни!
Во ред. Само полека. - Ќе те убијам!
Веднаш тука.
Еве.
Ве молам господине.
Не го правете тоа.
И чевлите. Фрли ги во количката.
Фрли ги во количката!
Тргни!
Не го прави ова, човеку. Те преколнувам.
Не сакам да научам.
Нема да бидам овде засекогаш!
Пред или после ќе мора сам да се грижиш сам за себе.
Помогни ми со проклетата количка!
Престани да плачеш. Си замина.
Не замина. - Што да направам?
Само му помогни, тато.
Само му помогни. Гладен е.
Ќе умре. - Ионака ќе умре.
Преплашен е. - И јас сум преплашен.
Разбираш ли? И јас сум преплашен.
Ти не си тој што треба да се грижи за се.
Што рече?
Да сум!
Јас сум тој.
Ок?
Ок. Помогни ми да ја буткаме.
Здраво!
Тато.
Што? Што имаш?
Што е тоа? - Тоа е бубачка.
Легни!
Тато! - Кучкин син!
Не, не! Тато!
... не, не, нее...
Маме ти ебам!
Кој е уште тука? - Гомно едно!
Зошто не следите?
Не следиме никој.
Вие не следевте нас.
Стави го прстот тука.
Еби го.
Не.
Мораме да го оставиме.
Не можам да влечам повеќе.
Да сум господ, би направил ваков свет, без разлики.
И те имам тебе...
Те имам тебе.
Во ред.
Добро си? - Удобно ми е овде.
Ти мораш да продолжиш.
Не знам што може да се случи по пат.
Не. Ќе бидеш добро, тато.
Мораш. - Овоа е очекувано.
Само продолжи... продолжи кон југ.
Работи се како што работевме.
Држи го пиштолот секогаш до тебе.
Не дозволувај некој да ти го земе.
Мораш да пронајдеш добри луѓе, но не смееш да ризикуваш.
Ме слушаш ли?
Но јас сакам да бидам со тебе
И јас сакам да бидам со тебе.
Но не можам.
Ќе мораш... Ќе мораш да ме пуштиш.
Не.
Само ме земи со тебе. Те молам.
Мислев дека можам.
Те молам, тато. - Не можам. - Што да правам?
Само ме држи за раката.
Рече дека нема да ме оставиш.
Знам. Жал ми е.
Го имаш моето срце.
Секогаш го имаше.
Тато.
Каде е човекот со кој беше?
Твојот татко?
Да. Тоа ми беше татко.
Можеби би требало да тргнеш со мене.
Дали си ти еден од добрите луѓе?
Да, ја сум еден од добрите луѓе. Зошто не го тргнеш тој пиштол?
Не смеам да дозволам некој да го земе. По било каква цена.
Не го сакам твојот пиштол. Не сакам да го вртиш кон мене.
Знаеш, имаш 2 одлуки.
Можеш да останеш со твојот татко. Или да тргнеш со мене.
Ако останеш овде, мора да се тргнеш од патот.
Како да ти верувам дека си еден од добрите луѓе?
Не можеш. Ќе мора да се обидеш.
Имаш ли деца?
Да, имаме.
Имате мало дете?
Мал дечко и девојче.
Колку е стар? - На твои години. Можеби малку постар.
И не ги јадете.
Не.
Значи, не јадете луѓе. - Не. Ние не јадеме луѓе.
И...
носите ли оган?
Што? - Носите ли оган?
Ти си малку чудно дете?
Па, носите ли?
Да, носам оган.
Можам ли да појдам со вас?
Да. Можеш.
Ќе зборувам со тебе секој ден.
И нема да заборавам, ниту по која цена.
Ниту по која цена, тато.
Толку ми е мило што те гледам.
Знаеш дека те следевме?
Те видовме со твојот татко.
Имаш среќа.
Се погриживме за тебе.
Сега не мора да се грижиме за ништо.
Како тоа изгледа? Дали е во ред?
Во ред.
Превод: accoprevod